Bij de bouw van de bedrijfshal van Kivits op bedrijventerrein De Meeuwaert ging er veel fout.

Er ging inderdaad veel fout maar hoe los je dat uiteindelijk weer op? Je kunt zaken achteraf alsnog legaliseren en de regelgeving aanpassen. Je kunt als gemeenteraad ook kiezen voor handhaving en dan moet de bedrijfshal aangepast en dus verlaagd worden. Een lastig dilemma.

Meteen bij het begin van de bouw ging het al fout. Het uitzetten van het zogenaamde bouwpeil gebeurt normaal gesproken in het bijzijn van ambtenaren van de gemeente. Hier werd het peil door of namens het bedrijf zelf uitgezet en dat gebeurde al te hoog. Toen kwam er een bouwtekening met een bouwhoogte van 9.90 mtr. Dat past precies binnen het geldende bestemmingsplan. Daarin is de maximale bouwhoogte weliswaar 9 meter, maar er is een vrijstellingsmogelijkheid van 10% en dan kom je dus precies op die 9.90 mtr. Niks aan de hand, zo lijkt het maar vervolgens wordt er een constructietekening bij de gemeente ingeleverd met een bouwhoogte van 10.20 mtr. De gemeentelijke ambtenaren, die dit moeten controleren, zien dit echt over het hoofd en zowel bouwtekening als constructietekening krijgen een goedkeurende stempel. Gevolg: Kivits bouwt 10.20 mtr hoog.

Even later komen daar de koelcondensatoren dan nog bij. Aanvankelijk waren die in het gebouw opgenomen maar later blijkt dat ze boven op het dak geplaatst worden. Daarmee wordt de bouwhoogte dus nog verder overschreden. Althans zo lijkt het, want moet je die condensatoren nou wel of niet meerekenen als het om de bouwhoogte gaat. Daar zijn de geleerden het kennelijk nog niet over eens. Schoorstenen en andere ondergeschikte dakopbouwen worden in principe niet tot de bouwhoogte gerekend; maar behoort een koelcondensator ook tot die zogenaamde ondergeschikte dakopbouw? Wie het weet mag het zeggen.

En zo zijn er links en rechts nog wel een aantal fouten te benoemen. Maar uiteindelijk draait het om de vraag: hoe ga je er als gemeente mee om? Uit de rechtspraak in Nederland (jurisprudentie) blijkt dat de gemeente verplicht is om te kijken of een en ander gelegaliseerd kan worden. Als dat inderdaad het geval is, dan zal een rechter daar altijd voor kiezen. Je kunt natuurlijk stellen dat het bedrijf zelf in de fout gegaan is en dan ook maar op de blaren moet zitten. Maar een rechtbank zal, zo is al vaak gebleken, dan toch kiezen voor het economisch belang van het bedrijf en dus moet de gemeente dan de regelgeving maar aanpassen.

Je kunt als gemeente ook kiezen voor handhaving. Het bedrijf wordt dan gesommeerd om de bouw aan te passen. Als het bedrijf dat dan inderdaad doet is de kous daarmee af. Maar de kans is natuurlijk levensgroot dat het bedrijf dat niet accepteert en een gerechtelijke procedure start. Dat kan leiden tot jarenlange en kostbare procedures en dan moet je maar afwachten wie er gaat winnen. Meestal zijn er alleen maar verliezers.

Afgelopen dinsdag kozen twee leden van onze fractie principieel voor handhaving. En daar zijn natuurlijk ook best argumenten voor. Imagoschade, rechtvaardigheid, rechtsgevoel, precedentwerking en ga zo maar door.
Maar de overgrote meerderheid van de raad (inclusief de twee andere leden van onze fractie) koos voor legalisering. Men ziet een rechtsgang niet zitten en kiest voor een praktische oplossing. Dezelfde oplossing die er zeer waarschijnlijk ook uitrolt als je kiest voor handhaving. Alleen nu zonder tussenkomst van de rechter.
Overigens moet de provincie een en ander ook nog goedkeuren, maar daar worden geen problemen verwacht.

Drunen, vrijdag 2 oktober 2009
Kees Musters

< Vorige		Volgende >